• Recently Written

  • Gjendet një qytet i lashtë biblik
  • Unë dua që të lihem mbrapa
  • Asnjë fjalë, thjesht llafe
  • Në qoftë se ju do t’i kishit besuar Moisiut
  • Darvini takon Oruellin
  • Fuqia e Frymës
  • Rrugët e proveniencës të Perëndisë
  • Përgjigjja ndaj parimeve
  • Premtimi i Perëndisë që ka të bëjë me Izraelin
  • Lidhja e Marias midis islamit dhe katolicizmit vazhdon të rritet

• Categories

  • Çdo ditë me radhë
  • Bëj çmos për lavdinë e tij
    • Tetor
  • Kupto kohërat
  • Ndihma mbi ungjillëzimin
  • Përgjigje nga Zanafilla
  • THEB Sot
  • Uncategorized

• Archives

  • August 2010
  • July 2010
  • May 2010
  • March 2010
  • February 2010
  • January 2010
  • December 2009
  • November 2009
  • October 2009
  • September 2009
  • August 2009
  • July 2009
  • June 2009
  • May 2009
  • April 2009
  • March 2009
  • February 2009
  • January 2009
  • December 2008
  • November 2008
  • October 2008
  • September 2008
  • August 2008
  • January 2008

• Admin

  • Log in
  • Wordpress
  • 
  • options
  • XHTML

• Search

PARASHIKIMI // Forca e fushave magnetike të planetëve
Ka prova se çdo planet dhe hënë e madhe në sistemin tonë diellor, duke përfshirë tokën, ka – ose kishte dikur – një fushë magnetike përreth. Dhe që nga krijimi i tokës, fusha e saj ka qenë duke u dobësuar vazhdimisht (duke e humbur forcën), për të cilën Horejs Lem (Horace Lamb) krijoi një model mbi 100 vjet më parë. Kohët më të fundit (1984), fizikani krijimbesues Dr. Rasëll Hamfrejs (Russell Humphreys), zhvilloi një teori për të shpjeguar forcën e fushave magnetike të tokës dhe të planetëve të tjerë.

REZULTATET E TESTIT // Matjet e anijes Lundërtari 2
Nëse toka do të ishte qoftë 20.000 vjet e lashtë, fusha e saj magnetike do të ishte forcuar aq shumë, sa për ta bërë jetën të pamundur, kjo e bazuar në normën e tashme të dobësimit të fushës magnetike të një objekti astronomik mbas 6.000 vjetësh sipas normës aktuale të dobësimit. Shifrat që rezultuan nga teoria e Hamfrejsit jo vetëm që përshtateshin me forcën magnetike të kohës, por edhe pritën me sukses matjet e fushës magnetike të Uranit dhe të Neptunit (më 1990) nga anija Lundërtari 2. Këto rezultate jo vetëm që konfirmuan teorinë e një krijimbesuesi, por ndihmuan edhe për të konfirmuar se sistemi diellor është vërtet po aq i ri në moshë, sa pohon edhe Bibla.

PARASHIKIMI // Prishja dhe çlirimi i heliumit
Kur elemente radioaktive, si uraniumi, prishen, çlirohen grimca. Këto grimca përfshijnë atome heliumi, që janë “rrëshqitëse” dhe dalin nga kristalet ku janë formuar. Nëse uraniumi ka qenë duke u prishur sipas ritmit të tanishëm të ngadaltë gjatë miliona dhe miliarda vjetësh, shumica e heliumit duhet të kishte dalë kristalet shkëmbore. Nëse, nga ana tjetër, toka është e re dhe prishja radioaktive ishte më e shpejtë në të kaluarën, atëherë duhet të presim të gjejmë shumë helium në shkëmbinjtë e tokës.

REZULTATET E TESTIT // Vendndodhja e shpimit në Meksikën e Re
Kur gurët e një vendndodhjeje shpimi në Fenton Hill, në Meksikën e Re u testuan, u gjetën sasi të mëdha heliumi në kristale. Kjo sugjeron jo vetëm se këto kristale janë veçse mijëra vjet në moshë, por edhe se shumë prishje radioaktive (që do të kërkonte më shumë se një miliard vjet sipas ritmit të sotëm) duhet të ndodhte brenda vetëm mijëra vjetëve. Kjo nga ana tjetër sugjeron se asgjë në tokë nuk mund të datohet më e vjetër, sesa tregohet nga Bibla.

PARASHIKIMI // Radioaureola në gurët ranorë
Radioaureolat janë provë e dëmtimit të shkaktuar kur elemente radioaktive brenda gurëve shkatërrohen. Shkatërrimi i uraniumit krijon gjithashtu elementin radioaktiv që prishet shpejt, poloniumin. Gjeologu Endrju Snelling (Andrew Snelling) sugjeroi se nëse uji rridhte shpejt nëpër një gur në kohën që uraniumi po prishej shpejt, poloniumi mund të përqendrohej në një vend të veçantë nga uraniumi. Nëse teoria e Snelling ishte e saktë, gjeologët prisnin të gjenin më shumë aureoloa poloniumi kudo ku kalonte ujë shtesë përmes gurit.

REZULTATET E TESTIT // Malet Tymues
Kur Snelling shqyrtoi gurë ranorë që kishin pësuar metamorfozë në Malet Tymues, ai zbuloi saktësisht atë që kishte parashikuar. Këto aureola poloniumi jo vetëm konfirmojnë teorinë e këtij krijimbesuesi, por edhe sugjerojnë se shumë procese ishin më të shpejtë në të kaluarën. Prishja radioaktive, metamorfoza dhe ftohja e gurëve duhet të ketë qenë më e shpejtë në të kaluarën për t’u përputhur me mendimin biblik të historisë së tokës.

PARASHIKIMI // Lëndë e ftohtë afër bërthamës së tokës
Herët në vitet 1980, fizikani Xhon Baumgardneri (John Baumgardner) zhvilloi teorinë e një krijimbesuesi për lëvizjen e shpejtë të kores së tokës gjatë Përmbytjes. Teoria e tij sugjeroi se korja “e vjetër”, e ndodhur nën oqeanet para-Përmbytjes, duhet t’i ketë fundosur të 1800 miljet (2900 km) në bazën e shtresës së nxehtë të tokës, ku temperaturat janë deri në 7232°F (4000°C). Kjo kore do të kishte shkrirë nëse i duheshin miliona vjet për të arritur bazën e kësaj shtrese, po të ishte fundosur aq ngadalë sa ritimi i sotëm. Nga ana tjetër, nëse u fundos shpejt 4350 vjet më parë, siç sugjeroi teoria e Baumgardnerit, atëherë në bazën e kësaj shtrese duhet të gjenden ende pirgje të atyre pllakave, më të ftohta se shtresa rreth tyre.

REZULTATET E TESTIT // Zbulimi i shtresës
Duhet të kalonin dhjetë vjet më shumë para se shkencëtarët të zhvillonin teknologjinë që do të ishte në gjendje të “shikonte” diçka të tillë në bazën e kësaj shtrese. Kur kjo teknologji u zhvillua, u gjet lëndë e ftohtë, siç kishte pritur modeli i Baumgardnerit. Ky parashikim i suksesshëm se modeli i Baumergardnerit është i saktë. Gjithashtu kjo sugjeron se kontinentet lëvizën më shpejt gjatë Përmbytjes dhe se Përmbytja ndodhi vetëm para disa mijëra vjetësh, siç sugjeron edhe Bibla.

PARASHIKIMI // Këmbimi i fushës magnetike të tokës
Të gjitha fushat magnetike kanë dy pole të dallueshme, një veri dhe një jug, dhe kështu është edhe me fushën magnetike të tokës. Megjithëkëtë, në kohë të ndryshme në të kaluarën fusha magnetike e tokës ka ndryshuar, në fakt, drejtimet. Në secilin rast, Poli i Veriut u ndryshua me Polin e Jugut. Duke qenë se llava vullkanike, ndërsa ftohet, shënon drejtimin e fushës magnetike në kohën e ftohjes, shkëmbinjtë e tokës kanë shënuar këto rrokullisje të fushës magnetike. Megjithëkëtë, më 1986, Dr. Rasëll Hamfrejs (Russell Humphreys) sugjeroi se çrregullimi i Përmbytjes bëri që fusha magnetike e tokës të rrokullisej shpejt gjatë Përmbytjes. Nëse është kështu, fusha duhet të jetë rrokullisur pak a shumë çdo disa javë.

REZULTATET E TESTIT // Të dhënat e Malit Steens
Më 1988, u gjet një rrjedhë basalti [një lloj llave] në Malin Steens në Oregonin jugor që vërtet shënonte një rrokullisje të fushës magnetike të tokës. Deri tani, e vetmja mënyrë për të shpjeguar një këmbim të tillë të shpejtë është përmes përçarjes së fushës magnetike të një toke të re gjatë një Përmbytjeje globale – pikërisht siç pohon Bibla.

Kur shumë njerëz dëgjojnë fjalën shkencë, ata mendojnë për gjithë teknologjinë e mrekullueshme që kemi sot: kompjuterat, avionët reaktivë, telefonat celularë e kështu me radhë. Dhe sigurisht, shkencëtarët kanë grumbulluar shumë njohuri për këtë botë dhe për ligjet që drejtojnë gjithësinë. Kjo ka bërë të mundur që ne të ndërtojmë teknologjinë e mrekullueshme që përdorim sot – teknologjia që të dërgoi ty këtë e-postë.

Por kur shumë njerëz dëgjojnë fjalën evolucion, ata mendojnë për idetë e Darvinit në lidhje me evolucionin e supozuar të kafshëve dhe njeriut. Evolucioni darvinian mëson se jeta evoluoi nga gjërat e pajetë miliona vjet më parë dhe se gjatë miliona viteve një lloj kafshe ndryshoi në një tjetër. Përfundimisht, doli njeriu nga ndonjë stërgjysh si majmun.

Studimi i evolucionit është shumë i ndryshëm nga studimi i proceseve të sotme që kanë çuar në shumë teknologji të habitshme. Evolucioni nga molekulat te njeriu është një besim rreth asaj që mendohet se ndodhi në të kaluarën, por askush nuk ishte duke e parë këtë të ndodhte. Kështu, evolucionistët janë të lirë të nxjerrin histori për abiogjenezën (elementët kimikë të pajetë evoluojnë në jetë), për evolucionin yjor ose atë majmun-njeri pa vëzhgime të drejtpërdrejta. Skenarë të tillë janë thjesht deklarata besimi.

Idetë që përkrahu Darvini ishin besimet e tij për të kaluarën. Ato nuk janë shkencë në kuptimin kur shkencëtarët janë në gjendje t’i vrojtojnë këto gjëra ndodhin me të vërtetë.

Megjithëkëtë, ne nuk duhet të mbështetemi thjesht në hamendësime rreth origjinës së gjithësisë dhe jetës. Ne mund t’i referohemi me mirënjohje kronikës dëshmuese – Biblës.

Burimi: Përgjigje nga Zanafilla

Një nga pyetjet më të shpeshta që shtrohet nga të krishterët e skeptikët ka të bëjë me atë nëse a mund t’i fuste Noeu të gjitha kafshët në arkë. Evolucionistët laikë na tallin neve që e konsiderojmë dëshminë e arkës dhe të përmbytjes globale si histori të fjalëpërfjalshme. Ata thonë se Noeu nuk mund t’i fuste milionat e supozuara të kafshëve që nevojiteshin në bordin e arkës.

Por një kërkim i vogël tregon qartë se Noeu nuk kishte nevojë për miliona kafshë. Nevojiteshin vetëm përfaqësues të çdo lloji nga kafshët që jetonin në tokë e që merrnin oksigjen. Krijimbesuesit kanë treguar se mund të ketë shumë specie të ndryshme brenda secilit lloj – për shembull, dingot, ujqërit, kojotët dhe qentë shtëpiakë i përkasin që të gjithë të njëjtit lloj.

Duke u bazuar në përmasat e dhëna në Bibël (Zanafilla 6:14-17), arka ishte e stërmadhe. Vetëm një e treta e hapësirës së arkës nevojitej për kafshët. Edhe pse kishte mjaft vend, vetëm familja e Noeut besoi dhe shpëtoi.

Arka e Noeut është edhe një figurë e shpëtimit që Perëndia ofron përmes Birit të Tij, Jezu Krishtit. A ke besuar dhe je shpëtuar?

Burimi: Përgjigje nga Zanafilla

Një nga argumentet më të zakonshme që përdorin evolucionistët kundër studiuesve krijimbesues është refreni i vjetër që krijimbesuesit janë «kundër» shkencës ose «anti- shkencorë». Megjithatë, po këta kritikë nuk arrijnë t’i përgjigjen një pyetjeje të rëndësishme. Ken Ham shpjegon:

Kohët e fundit një reporter i një reviste laike më intervistoi për një artikull mbi çështjen e krijimit dhe evolucionit. Një nga pyetjet e para që më bëri ishte: «Si reagoni ndaj atyre që thonë se ju krijimbesuesit jeni kundër shkencës?»

Sikurse përgjigjem në raste të tilla, e pyeta: «Çfarë nënkuptoni ju me shkencë?» Ai më vështroi dhe tha: «Pyetje me vend – atëherë si e përkufizoni ju shkencën?»

Kjo është një pyetje që shumë nuk e konsiderojnë kur merren me çështjen përballë evolucionit. Fjala shkencë në rrënjën e vet ka kuptimin «njohuri». Shkencëtarët mund të kryejnë vëzhgime të përsëritshme e të vërtetueshme rreth botës së tashme dhe të fitojnë njohuri për të tashmen – kjo njohuri ka ndërtuar teknologjinë që i vendos njerëzit në hapësirë.

Gjithashtu shkencëtarët përpiqen të fitojnë njohuri për të kaluarën – për origjinën tonë. Por kjo njohuri ndryshon shumë nga njohuria për të tashmen. Ajo duhet të përfshijë supozime rreth asaj se si filloi gjithësia dhe jeta – kur atje nuk ndodhej asnjë njeri për të parë kur kjo ndodhte. Fosilet, formacionet shkëmbore, metodat e datimit, të gjitha këto kërkojnë që vëzhguesi të interpretojë të dhënat dhe ky interpretim filtrohet gjithmonë përmes besimeve mbi të kaluarën.

Ekziston një dallim i madh midis shkencës vëzhguese (ose operative) – se çfarë ne mund të vëzhgojmë në të tashmen – dhe shkencës së origjinës – që janë interpretime mbi të kaluarën pa asnjë vëzhgim të drejtpërdrejtë. Krijimbesuesit nuk janë kundër shkencës, por ata duan që njerëzit të kuptojnë se çfarë do të thotë fjala shkencë.

Burimi: Përgjigje nga Zanafilla

• Blogroll

  • Asambleja Biblike
  • Në lajme - Monitorimi i lajmeve nga një perspektivë biblike
  • Radio Logos - Radio e krishterë në internet!